Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Blog Els Baauw: Nieuwe bezems…..

In mijn vorige blog beschreef ik hoe de idealen rondom ons IKC verzandden in een bedrijfsverzamelgebouw waar er geen echte gezamenlijkheid gevoeld wordt. In deze blog: nieuwe rondes en nieuwe kansen. ‘Hoewel diep weggestopt, was de droom er nog altijd.’

Els Baauw

De tijd verstreek. Nieuwe bestuurders kwamen, nieuwe directeuren werden aangesteld, de lockdown kwam voorbij. De nieuwe bestuurders luisterden aandachtig naar onze ervaringen en onze teleurstellingen uit het verleden. Zij wilden het naadje van de kous weten. Aanvankelijk zag ik daar de waarde niet van in; gedane zaken nemen immers geen keer. Maar toen het verhaal over Scola weer verteld en daardoor herbeleefd werd, laaide het vlammetje weer op. Hoewel diep weggestopt, was de droom er nog altijd. Zagen we weer volop mogelijkheden voor een samenwerking. Vooral voor datgene wat we de kinderen en hun ouders/verzorgers konden bieden, zeker ook na de lockdowns waarin de positie van kinderopvang en school nóg duidelijker was geworden. Kinderen en ouders waren nog altijd het kompas waarop wij voeren.

Droom oppakken

De bestuurders stimuleerden ons om de droom weer op te pakken; zij hadden er volledig vertrouwen in dat het kon. Zij faciliteerden ons zo veel mogelijk, gaven feedback en stelden kritische vragen, waardoor het vlammetje weer een vuur werd. We werden weer enthousiast én creatief. We gingen er weer voor. 

Opleiding

Om ons te laten inspireren begonnen we aan de opleiding leerarrangement directeur kindcentrum. Daarin werden we niet alleen uitgedaagd om integraal te kijken en te denken, maar we kregen ook meer kennis aangereikt over de kinderopvangsector. En toen bleek dat we daar niet heel veel van wisten. De verschillende financieringsstromen, de totaal verschillende toezichtskaders (GGD en Onderwijsinspectie), verschillen in cao’s, de marktdynamieken die zo totaal van elkaar verschillen, de complexiteit in de personeelsplanningen. Het waren eye-openers.

Actief meedenken

Daarnaast gingen we bij onze teams te rade, nodigden hen uit om actief mee te denken, deelden onze plannen, keken naar wat er al was, bepaalden wat ontbrak maar wat we wel graag wilden. We maakten een swot, een overzicht van onze stakeholders. We schreven een businesscase, formuleerden een visie, bespraken de strategie. En telkens weer gingen we terug naar de teams. Namen hen zo optimaal mogelijk mee in de plannen. Zo creëerden we stap voor stap een samenwerkingscultuur. We deden het samen, dat was onze missie.

Laaghangend fruit

Het laaghangende fruit probeerden we natuurlijk als eerste te plukken. Voor het nieuwe schooljaar planden we elke maand een feestje dat we met z’n allen zouden vieren. Van een vossenjacht tot een gezamenlijk ontbijt, van een midwinterfeest tot een lente high tea. Kinderen en volwassenen met elkaar verbinden. Want als ontmoeten verbinden wordt, volgt delen vanzelf.

En nu op naar het hoger hangende fruit.

Els Baauw
Els Baauw
Els Baauw heeft haar sporen verdiend in zowel de kinderopvang (als docent Pedagogisch Werk bij Landstede) als het primair onderwijs. Ze werkt nu als directeur aan de Admiraal van Kinsbergenschool in Elburg en werkt daar aan de vorming van een educatieve voorziening/IKC in het eigen gebouw. Ter ondersteuning daarvan volgt ze de opleiding ‘ Leerarrangement kindcentrum’ bij bureau Kikken.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.