Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Blog Judith Kuiten – De WIE komt voor de WHY

Wie kent hem niet: De ‘Golden Circle’ van Simon Sinek bestaande uit wat, hoe en waarom. Sinek stelt dat de meeste organisaties starten vanuit hun product (wat), dan kijken naar de manier waarop ze dat willen communiceren of verkopen (hoe) en pas aan het eind gaan nadenken over hun drijfveren (waarom). Hij geeft in zijn ‘golden circle model’ aan dat we beter begínnen vanuit die waarom: Waarom moet iets veranderen? Wat zijn onze idealen? Wat is de missie of ‘de bedoeling’ van de organisatie? 

de-wie-komt-voor-de-why
Judith Kuiten: De wie komt voor de why

Dit bekende denkmodel is veel in gebruik bij IKC=vorming. 

We zeggen dan: always start with the why. Oftewel: het belangrijkste is dat we weten waarom we doen wat we (willen) doen en dus dat we werken vanuit ‘de bedoeling’ – in plaats van hopeloos te verzanden in discussies over hoe we iets gaan aanpakken zonder helder te hebben waarom we dat met elkaar zo belangrijk vinden.

Hoewel de kop boven dit blog wellicht anders doet vermoeden, ben ik (groot) voorstander van het model van Sinek. Ik geloof zeker dat het goed en volledig formuleren van het antwoord op de waarom vraag, een belangrijke sleutel tot succes is als het gaat om de ontwikkeling van bijvoorbeeld een integraal kindcentrum. Toch heb ik de afgelopen jaren, tijdens het begeleiden van diverse IKC-trajecten, een ontdekking gedaan die geen afbreuk doet aan de golden circle, maar er wel iets aan toevoegt, namelijk:

De WIE komt voor de WHY

Wanneer wij namelijk onvoldoende aandacht besteden aan WIE de verschillende partners zijn en aan hoe ze zich tot elkaar verhouden, kunnen we onze bedoeling nog zo mooi formuleren, toch zal de echte beweging (flow) dan uitblijven. Deci en Ryan stellen in hun zelfdeterminatie-theorie niet voor niets dat er drie voorwaarden zijn om tot ontwikkeling te komen: competent (we willen onze capaciteiten ervaren en effectief inzetten voor onze omgeving), autonoom (we willen ruimte krijgen voor eigen inbreng) en relatie (we willen ons verbonden voelen met elkaar).

Bij IKC vorming hebben we te maken met veel verschillende partners. Denk bijvoorbeeld aan leerkrachten, zorgcoördinatoren, pedagogisch medewerkers, management/bestuur (vaak vanuit verschillende organisaties) maar ook aan andere partijen zoals een bibliotheek, consultatiebureau en GGD. Je kunt bij IKC-vorming stellen dat iedere situatie uniek is waarbij er dus altijd sprake is van verschillende betrokken partijen met ieder hun eigen expertise en opleiding(niveau).

Al die partijen werken, vaak al jaren, vanuit eigen drijfveren en op basis van een eigen pedagogisch- of onderwijskundig beleid. Bij de vorming van een IKC is, ongeacht voor welk model er is gekozen, volgens het model van Sinek het formuleren van een gemeenschappelijke ‘waarom’ voorwaardelijk: ‘Waarom willen jullie op weg naar een IKC?’ 

In veel gevallen ontstaat er na het beantwoorden van de waarom-vraag ook echt een zogenaamde flow: men komt in beweging, men ervaart betrokkenheid, er is sprake van positieve energie en gezamenlijke activiteiten en/of stappen worden succesvol uitgevoerd. In sommige gevallen stagneert het proces toch (tijdelijk) ondanks dat de waarom-vraag beantwoord is. Één van de voornaamste redenen voor het gemis aan flow is volgens mij het ontbreken van voldoende verbinding (relatie).

De valkuil is dat wij ‘veiligheid is voorwaardelijk aan leren’ als open deur zijn gaan beschouwen. Als een waarheid die zo evident is, dat zij soms over het hoofd wordt gezien. En precies daar gaat het, volgens mij, soms fout. 

Het is eigenlijk heel simpel: als ik mij ongelijkwaardig voel omdat mijn opleidingsniveau anders is, en niemand mij vertelt heeft dat mijn expertise ertoe doet, zal ik mij minder durven uitspreken – en is mijn bijdrage aan ‘onze’ waarom kleiner dan hij zou kunnen zijn. Als ik heel sterk geloof in mijn drijfveren en ik daarbij over een gezonde dosis zelfvertrouwen beschik, zal ik misschien minder goed luisteren en minder open staan voor de inbreng van een ander (en lijkt mijn inbreng aan ‘onze’ waarom groter omdat ik harder roep maar is hij in werkelijk kleiner omdat het mijn grote woorden aan draagvlak ontbreekt). 

Willen wij het maximale rendement halen uit de ’waarom-vraag’ dan is er eerst aandacht nodig voor wie wij zijn, voor onze eigen visies en drijfveren en ook voor onze manier van communiceren. Bij IKC-vorming kun je dit doen door eerst écht te investeren in de relatie tussen de verschillende partijen. Door deze in hun eigen kracht te zetten, door ze te laten vertellen vanuit hun eigen expertise en vanuit ieders eigen potentieel. 

Door niet te snel voorbij te gaan aan wie alle betrokken partijen zijn en aan de wijze van communiceren, creëer je verbinding. Met investeren in de relatie, in competent en autonoom zijn, investeer je in draagvlak voor de (in een later stadium) echt gezamenlijk geformuleerde ‘waarom’. Door te investeren in het fundament van je organisatie zet je een basis die zo stevig is dat je daadwerkelijk kunt gaan bouwen. Tot ongekende hoogtes! 

Judith Kuiten

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.